Samorealizacja w kryzysie – studium przypadku

Jeśli nie przyjrzymy się bliżej temu, co się z nami dzieje, utkwimy w zaklętym kole wciąż powtarzającego się schematu. Aby się z niego wydostać, potrzebujemy przede wszystkim zmiany nastawienia do sytuacji, w której jesteśmy, zwrócenia uwagi na korzyści, jakie ona niesie za sobą, wyciszenia emocji, zatrzymania dzięki stosowaniu treningu oddechowego i wreszcie – włączenia samorealizacji.

Interwencja kryzysowa 

W pracy z klientami doświadczającymi kryzysu, której celem jest przywrócenie osobie stanu emocjonalnego sprzed kryzysu za pomocą narzędzia, jakim jest sześcioetapowy model interwencji kryzysowej, pacjent przechodzi kolejny etap pracy nad sobą, dotyczący planowania przyszłości w dowolnym obszarze życia, a metodą pomocną może okazać się coaching. 
Postawienie odpowiedniej diagnozy dotyczącej tego, jaka metoda pracy będzie dla klienta najbardziej pożądana w dalszej pracy, leży w obszarze umiejętności interwenta kryzysowego, coacha kryzysowego albo coacha czy terapeuty. Uważność osób pomagających, ich wiedza i doświadczenie mają tutaj zasadnicze znaczenie. Klient może chcieć doświadczyć coachingu, ale to jego stan emocjonalny będzie decydował o tym, czy jest on na to gotowy. 
Praca w coachingu zakłada stabilność emocjonalną osoby, z którą będziemy pracować. 
W coachingu możemy skupić się na tych obszarach życia osoby, na które ma ona największy wpływ. Samorealizacja w kryzysie oznacza dążenie do rozwoju osobistego, osiąganie celów pomimo pojawiających się problemów, jak miało to miejsce u mojej klientki. 

Definicja coachingu

Istnieje wiele definicji coachingu, a każda z nich uwypukla inne aspekty tej metody. 
W Kodeksie etycznym ICF czytamy: „Coaching to partnerska relacja z klientami oparta na prowokującym do myślenia i kreatywnym procesie, który inspiruje klientów do osiągania i wykorzystania najwyższego osobistego i zawodowego potencjału”. 
Należy podkreślić, że ta profesjonalna relacja coachingowa oparta jest na umowie lub kontrakcie, które określają odpowiedzialność i obowiązki każdej ze stron. 
Dzięki rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. status coacha jako profesjonalnego zawodu i samego coachingu został ujednolicony na rynku pracy w Polsce. 
Coach jest wyposażony w odpowiednie narzędzia. Wspiera klienta w poznawaniu siebie, swoich zainteresowań, preferencji, predyspozycji, mocnych i słabych stron, osobowości zawodowej, wartości. Wspiera w nakreślaniu planów, wyznaczaniu celów, motywuje do podejmowania działań. Wszystkie te kroki mają służyć doświadczaniu przez osobę spełnienia, zadowolenia i prowadzić do uzyskania dobrostanu emocjonalnego. 
Klient sam decyduje, jakie cele są dla niego ważne, nad którymi chce pracować. Klient zaczyna zauważać, że mimo przebytych i pojawiających się nowych trudności, doświadczanych kryzysów, których celem było uczenie się nowych rzeczy, wzmocnienie siebie, samorealizacja jest częścią podróży życiowej. 
Innymi słowy, kryzysy na przemian z sukcesami są pojmowane jako część całożyciowego rozwoju człowieka, trwającego od narodzin aż do śmierci. Są niekończącą się opowieścią, wspierającą w odkrywaniu siebie i świata każdego dnia na nowo. Są zbieraniem nowych zasobów intelektualnych w celu wykorzystania ich w życiu w zależności od aktualnych i przyszłych potrzeb. 
Praca z klientem podczas spotkań coachingowych polega na pomocy klientowi w analizie jego mocnych stron, zainteresowań czy wartości, aby mógł podjąć świadomą decyzję o dalszej drodze edukacyjno-zawodowej. 
Coaching pojmowany jako proces obejmuje ustalenie celów, identyfikację barier, poszukiwanie informacji o rynku pracy i edukacji, a także planowanie przyszłych kroków. 

Do istotnych etapów pracy z klientem zaliczamy:

• Wysłuchanie klienta poprzez aktywne słuchanie
  Aktywne słuchanie należy do podstawowych kompetencji coacha. Obejmuje skupienie uwagi na motywacji klienta, wartościach, jakie są istotne dla niego, celach opartych na tych wartościach. Aktywne słuchanie coacha polega na skupieniu się na tym, co klient mówi i czego nie mówi, w celu zrozumienia, co klient chce przekazać w kontekście siebie i systemu, w którym funkcjonuje, oraz wspiera go w wyrażaniu siebie.
   
• Szukanie i werbalizacja
  Polega na dopytywaniu i budowaniu „mapy wiedzy o sobie” i wpisywaniu na niej wartości, słabych i mocnych stron, umiejętności, preferencji, talentów, zdolności, marzeń, celów. Etap ten wiąże się z dopytywaniem o to, jakie działania sprawiają osobie najwięcej przyjemności, przytaczaniem faktów, które będą wskazywały na to, że rzeczywiście tak jest. Dopytywaniem o przedmioty, na które lubi chodzić, o te treści, które najbardziej ją interesują, poruszają, przyciągają, dopytywaniem o tematykę oglądanych filmów, czytanych książek, o umiejętności, jakie do tej pory zdobyła i te, których chce się nauczyć. O to, jak lubi spędzać wolny czas. Możemy też poprosić o pomoc najbliższych, aby napisali, co myślą na temat osoby, jak ją postrzegają. Możemy zbadać osobowość zawodową, wykorzystując do tego odpowiednie testy. Rozmowę prowadzimy w celu wykrystalizowania się przyszłej profesji. Jest to bardzo ważny moment pracy, umożliwiający oddzielenie tego, co...