Samookaleczenia to jeden z najpowszechniejszych problemów, z jakim stykają się aktualnie specjaliści i specjalistki pracujący z młodzieżą. Brakuje wiarygodnych danych na temat skali zjawiska, gdyż osoby nastoletnie ukrywają fakt dokonywania samookaleczeń przed dorosłymi, a nawet jeśli zachowania te zostaną ujawnione, to większość ich skutków nie wymaga interwencji medycznej, a co za tym idzie – nie są odnotowywane w statystykach opieki zdrowotnej.
Dział: Narzędziownia
Moczenie mimowolne należy zaliczyć do zaburzeń zachowania i emocji rozpoczynających się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym, w podgrupie zaburzeń związanych ze zdrowiem somatycznym, do której należą jeszcze zanieczyszczanie się i zaburzenia snu u dzieci. Ta kategoria obejmuje grupę zaburzeń, których wspólną cechą jest początek w dzieciństwie.
W literaturze przedmiotu dobrze udokumentowano wpływ przemocy na rozwój i zdrowie psychiczne człowieka (Pospiszyl, 1998; Mazur, 2002; Lewis, Herman, 2007; Trevillion, Oram, Feder i Howard, 2012). Skutki takich wydarzeń są rozleglejsze, jeśli przemoc nastąpi w początkowym okresie życia (Lourenço i in., 2013; Chotkowska, 2022).
Krótko, ale treściwie można przedstawić odporność psychiczną (ang. resilience) jako zdolność jednostki do adaptacji w nowych sytuacjach, w obliczu trudności, stresu czy niepowodzeń. Jednym z opisywanych kluczowych czynników wspierających rozwój odporności psychicznej dzieci i młodzieży jest samoświadomość.
Bullying, w przeszłości określany jako mobbing, charakteryzuje się szeroką gamą mechanizmów przemocy grupowej w środowisku rówieśniczym.