Zjawisko samookaleczeń wśród dzieci i młodzieży stanowi jedno z najbardziej złożonych wyzwań współczesnej edukacji. Wbrew potocznemu rozumieniu nie jest ono jedynie zachowaniem problemowym, lecz przede wszystkim sygnałem głębokiego kryzysu emocjonalnego oraz deficytów w zakresie regulacji napięcia psychicznego. W praktyce szkolnej oznacza to konieczność odejścia od schematycznego reagowania na rzecz podejścia opartego na rozumieniu mechanizmów psychologicznych i neurobiologicznych.